Een stukje van het Hotel de Ville van Perpignan met op de binnenkoer de gebeitelde tekst: vrijheid - gelijkheid - broederlijkheid.

















Even een rustpauze op Place de la Republique met een lekkere pastis voor de dames. De heren stellen zich tevreden met koffie of coca. Zo hoort het!!!










Een stukje van de gerestaureerde begraafplaats uit de Middeleeuwen.









Fontaine Plantes-vila.










Dag 21: dinsdag 19 mei 2009: Le Cap d’Agde.

Perpignan (Catalaans: Perpinyà) werd onze laatste verre uitstap met Rik en Gert: 1u1/2 rijden via de autostrade.
De stad Perpignan heeft circa 116.700 inwoners (2004). In de agglomeratie Perpignan wonen in totaal meer dan 300.000 mensen en dit aantal groeit nog steeds.
Verder beschikt Perpignan over een eigen universiteit genaamd Université de Perpignan Via Domitia (UPVD). De naam Via Domitia verwijst naar de eerste heirbaan die aangelegd werd in Gallië.
In en rond Perpignan wordt behalve Frans ook wel Catalaans gesproken. Dit blijkt ook uit vermeldingen in beide talen op straatborden.
In één van de smalle straatjes van Perpignan ontdekten we plots een kunstenaar achter een schildersezel. Hij deed me denken aan Jean-Paul Belmondo met zijn grote appelsienachtige neus. Het was André Mistral. Hij had een zwaar, maar rijk gevuld leven gekend en bundelde nu alles aan de hand van foto’s, tekeningen en poëtische teksten. Hij zong samen met Jaques Brell, figureerde in films in Canada, ontmoette Sarkozy enz. Hij had over alles zijn eigen filosofische mening zoals over geld, liefde, de vrouwen enz.