Dag 29: woensdag 27 mei 2009: Port Leucate.

De ganse nacht heeft het verder gestormd en mogen we blij zijn in Port Leucate, een 2 mijl van de open zee beschermd te leggen en toch huilde de wind door de touwen en masten en schudde ons doorheen.
De wind bleef huilen en trekken aan de boten met stoten van 10 bf. Er zat niets anders op dan nog enkele dagen hier te blijven, want de weerberichten zien er niet rooskleurig uit voor de zeilers. Spijtig voor Romain, maar van zeilen zal misschien niets in huis komen voor hij huiswaarts keert. Dat is nu éénmaal eigen aan zeilen. De wind is de baas.
Regelmatig zie je skippers ongerust aankomen om hun hobby te inspecteren. Onze buurman kwam ook even een kijkje nemen. De meertouwen aantrekken, de fenders nakijken, de vallen vastmaken enz. Vorige maand was het 12 bf. en had onze buurman stukken aan de zonnepanelen. Nu leek alles in orde en vertrok hij met een glimlach.
s’ Morgens gingen Frieda en ik wat boodschappen doen. Veel plezier was er niet bij, want de wind sneed in onze gezichten, weinig winkels en cafés waren open. Waar waren die mensen allemaal?
De wind nam steeds toe en met wind op kop stevenden we terug naar de boot. Gelukkig regende het niet. Een tramontane duurt: ofwel 1dag, 3dagen, 6dagen of 9 dagen. Een mooi vooruitzicht, we zijn hier al een week.
Terwijl ik hier zit te schrijven - het is avond - hoor je weeral de huilende wind aanzwengelen om ons gierend doorheen te schudden.