Bij aankomst in Albufeira zie je dat het nog altijd bewolkt is, maar wind en golven zijn er ook niet meer. Kijk maar naar de zee.
Bij ons vertrek in San António zie je in de derde boot 2 mensen staan zwaaien: Kate en Roger van de Ruby Tuesday. Ze dachten dat we niet zouden vertrekken door het slechte weer.
Enkele levende wezens op onze laatste trip.
Ja soms hangen we wel eens scheef, maar het ergste was al voorbij. De zee was al heel wat rustiger en de wind nog in de goede richting, maar de zon was niet krachtig genoeg om de wolken weg te duwen.
Waar blijft die zon toch?
Dag 125: maandag 31 augustus 2009: van vila Real Santo António naar Albufeira: de Algarve Portugal.
Het was zwaar bewolkt, koud, windkracht 5 en een serieuze deining, maar we vertrokken. Om 8u20 gooiden we de trossen los en plots verscheen Ruby Tuesday om ons met zijn Engelse vlag uit te zwaaien. Ze dachten dat we niet vertrokken, maar de Skipper was niet te houden. Om 9 uur waren we aan de monding van de rivier en doken de zee in, stroom en wind op kop. De zee bouwt zich daar erg op, omdat er veel zandbanken aan de monding liggen, dus ondieptes deden de golven omkantelen en veroorzaken diepe putten. Ondanks dat het dood tij was schommelden de dieptes van 4 tot 1 ½ meter onder de kiel, maar de golven bleven aanzwellen en liet de Antidote duiken en klimmen. De Skipper hield de dieptes en de beboeiing in de gaten, gaf regelmatig aanwijzingen: meer stuurboord, meer bakboord en ik stuurde de boot met kloppend hart door de hoge golven. Of je nu wacht of niet, hier aan de zandbanken is het altijd gevaarlijk en je moet er over als je Ayamonte of San António wild aandoen. De stranden zijn hier erg geliefd door de surfers en trekken menig toeschouwer.
Rond 10 uur waren we aan de laatste boei en lieten de zandbanken achter ons, veranderden van koers ZW richting Albufeira en na Faro zouden we dan NW moeten zeilen. De golven kwamen zijachterwaarts, heften ons op en voerden ons mee, de wind Z rond de 16 knopen, zodat we halve wind konden zeilen. We liepen 5 tot 6 knopen, nog wel koud en bewolkt, maar we zouden als de wind standvastig bleef kunnen zeilen tot in Albufeira, maar dat was ons niet gegund. Na een 3 uur zeilen, namen wind en golven af, tot het windstil werd, de zee glad en elke poging van de zon om de wolken te verdrijven mislukte. En dan ben je blij dat je een motor hebt. De zee was grijs en mistig. Het leek wel of we in de Noordzee aan ’t zeilen waren. Om 18 uur meerden we af aan het bezoekersponton, brachten de nodige formulieren in orde. Om 19 uur lagen we op onze plaats na 50 mijl en toen kwam de zon erdoor. Maar we hebben wel 14 makrelen gevangen en de avond afgesloten met een lekkere makreel BBQ.
Het was zwaar bewolkt, koud, windkracht 5 en een serieuze deining, maar we vertrokken. Om 8u20 gooiden we de trossen los en plots verscheen Ruby Tuesday om ons met zijn Engelse vlag uit te zwaaien. Ze dachten dat we niet vertrokken, maar de Skipper was niet te houden. Om 9 uur waren we aan de monding van de rivier en doken de zee in, stroom en wind op kop. De zee bouwt zich daar erg op, omdat er veel zandbanken aan de monding liggen, dus ondieptes deden de golven omkantelen en veroorzaken diepe putten. Ondanks dat het dood tij was schommelden de dieptes van 4 tot 1 ½ meter onder de kiel, maar de golven bleven aanzwellen en liet de Antidote duiken en klimmen. De Skipper hield de dieptes en de beboeiing in de gaten, gaf regelmatig aanwijzingen: meer stuurboord, meer bakboord en ik stuurde de boot met kloppend hart door de hoge golven. Of je nu wacht of niet, hier aan de zandbanken is het altijd gevaarlijk en je moet er over als je Ayamonte of San António wild aandoen. De stranden zijn hier erg geliefd door de surfers en trekken menig toeschouwer.
Rond 10 uur waren we aan de laatste boei en lieten de zandbanken achter ons, veranderden van koers ZW richting Albufeira en na Faro zouden we dan NW moeten zeilen. De golven kwamen zijachterwaarts, heften ons op en voerden ons mee, de wind Z rond de 16 knopen, zodat we halve wind konden zeilen. We liepen 5 tot 6 knopen, nog wel koud en bewolkt, maar we zouden als de wind standvastig bleef kunnen zeilen tot in Albufeira, maar dat was ons niet gegund. Na een 3 uur zeilen, namen wind en golven af, tot het windstil werd, de zee glad en elke poging van de zon om de wolken te verdrijven mislukte. En dan ben je blij dat je een motor hebt. De zee was grijs en mistig. Het leek wel of we in de Noordzee aan ’t zeilen waren. Om 18 uur meerden we af aan het bezoekersponton, brachten de nodige formulieren in orde. Om 19 uur lagen we op onze plaats na 50 mijl en toen kwam de zon erdoor. Maar we hebben wel 14 makrelen gevangen en de avond afgesloten met een lekkere makreel BBQ.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten