Dag 132: maandag 7 september 2009: Albufeira: de Algarve Portugal.
Achter ons ligt een Engelsman en hij blijft hier het ganse jaar om aan zijn boot te werken. Roger ging met hem praten en hij gaat een oogje in het zeil houden tot we terug zijn. Dit geeft wel een geruststelling zeker voor de Kapitein.
Vandaag hadden we nog heel wat rond te vragen en we reden naar de havens Portimaó en Lagos om wat info in te winnen in verband met overwinteringprijzen en lifting uit het water voor het onderhoud van de boot in de lente. Wat een enorme prijsverschillen ondanks dat het allemaal in de Algarve is en niet ver van elkaar. Ook zouden we graag een bimini laten maken om ons meer te beschermen tegen de zon, want het is hier veel te warm. We hebben wel gekozen om te zeilen in het zuiden, maar het kan toch zo stikkend heet zijn. Dan nog vlug naar een andere zeilmaker ons aangeraden door onze Engelse achterbuur, zal ik maar zeggen, in Boliqueime maar die was niet thuis. Morgen als we naar de luchthaven rijden komen we er voorbij en kunnen we even binnenspringen. Het is wel de moeite links en rechts te informeren want ze denken dat zeilers geld genoeg hebben nochtans verplaatsen we ons zo veel mogelijk op de wind.
In Lagos hebben we Gretel en Ruby Tuesday verrast. We weten dat dit hun thuishaven is en aangezien we er toch waren klopten we even aan. Wat waren ze blij ons te zien en nu is het echt tot volgend jaar. Vrijdag vliegen zij ook naar huis. Ja en voor ons is het ook gedaan.