In een van de villa's rond de haven hebben ze 5 waakhonden, waarvan 1 hier te zien. Als je er blijft tegen praten, worden het lammetjes.
Eerst even poseren voor een foto en dan weer aan het werk. En kijk goed, de was hangt op de draad. De fotograaf helpt ook.
Dag 128 & 129: donderdag 3 & vrijdag 4 september 2009: Albufeira: de Algarve Portugal.
Ja 2 dagen hebben we gewerkt. De Skipper heeft de boot bijna helemaal afgebroken, de zeilen, enfin alles wat maar geschrobd kon worden afgeschrobd en opgeborgen, zodat als ze zijn “ eerste liefde” willen pikken, ze heel wat werk zullen hebben. Hij heeft de Antidote dubbel vastgelegd om de mogelijke stormen te overleven.
De binnenkant was voor mij, mar dat velt best mee. Alleen heb ik alles met de hand moeten wassen, want hier in de haven is geen wasmachine. Niet te begrijpen en dat in zo’n sjieke haven. In Albufeira stad kan je je was laten doen, maar het is hier bergop, bergaf in de hitte minstens ½ uur te voet. Er is wel elk ½ uur een bus, maar ik zag me niet met zakken was sleuren. Dan maar op de oude manier en gelukkig was de “Levante” nu wel mijn vriend, want alles was in een mum van tijd droog en ik heb het over 2 dagen verdeeld.
’s Avonds zag ik plots Gretel. Normaal moesten ze al in Lagos zijn, maar er is zoveel wind op kop, dat ze alles in kleine trippen doen, hier ook maar binnenvluchtten omdat het constant duiken en klimmen is.
Ja 2 dagen hebben we gewerkt. De Skipper heeft de boot bijna helemaal afgebroken, de zeilen, enfin alles wat maar geschrobd kon worden afgeschrobd en opgeborgen, zodat als ze zijn “ eerste liefde” willen pikken, ze heel wat werk zullen hebben. Hij heeft de Antidote dubbel vastgelegd om de mogelijke stormen te overleven.
De binnenkant was voor mij, mar dat velt best mee. Alleen heb ik alles met de hand moeten wassen, want hier in de haven is geen wasmachine. Niet te begrijpen en dat in zo’n sjieke haven. In Albufeira stad kan je je was laten doen, maar het is hier bergop, bergaf in de hitte minstens ½ uur te voet. Er is wel elk ½ uur een bus, maar ik zag me niet met zakken was sleuren. Dan maar op de oude manier en gelukkig was de “Levante” nu wel mijn vriend, want alles was in een mum van tijd droog en ik heb het over 2 dagen verdeeld.
’s Avonds zag ik plots Gretel. Normaal moesten ze al in Lagos zijn, maar er is zoveel wind op kop, dat ze alles in kleine trippen doen, hier ook maar binnenvluchtten omdat het constant duiken en klimmen is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten