Dag 124: zondag 30 augustus 2009: vila Real Santo António: de Algarve Portugal.

Normaal zouden we gisteren vertrekken, maar als we nu verder zeilden, waren we vanavond al op onze eindbestemming en dat stelden we nog een dagje uit, want dan is het voorbij.
Plots zagen we de Nederlandse zeiler: “de Bonte Koe”. Ze lagen hier 5 jaar geleden ook en nog wel op dezelfde plaats. En ja hoor het waren dezelfde mensen. Het is al 10 jaar hun thuishaven en ze voelen zich hier heerlijk: goedkoop, mooi weer en vriendelijke mensen zeggen ze. Ze waren blij ons terug te zien en we haalden wat “oude koeien” uit de gracht.
We gingen nog even de stad in, maar er was weinig te beleven en snikheet. Een restaurantje kon er wel vanaf en daar was het heel wat frisser dan op de boot, maar je moet altijd terug en kwamen een ander Nederlands koppel tegen met een heel kleine motorboot 2 of max.3 meter. “Ik hou van vissen” zei hij “en zij, mijn buurvrouw houdt van water, dus zijn we maar gaan samenhokken en wonen nu in Portugal. Hij had een rammelkar van een autootje gekocht. “Kost 2x niks, geen taksen, niks”: zei hij en woont in Altura….aardige lui!!!
En rond 17 uur zagen we plots Ruby Tuesday en Gretel binnenvaren. Eindelijk waren ze overgekomen van El Rompido, maar van zeilen was er weinig sprake. De wind was weer eens op kop, maar ja dat kies je niet.
We nodigden ze ’s avonds uit voor een drink en een babbel want dit jaar zullen we ze niet meer zien. Met vuurwerk namen we afscheid. Wie had dat besteld? Zij vliegen begin september ook naar huis en hun boten blijven in Lagos.