Dag 34:maandag 1 juni 2009: Port – Vendres: laatste haven in Franrijk.

Port - Vendres is een vissershaven, weer iets heel anders dan Port Leucate, gelegen midden in het oude stadje. Het is een gemeente in het Franse Kanton la Côte Vermeille dat behoort tot het departement Pyrénées-Orientales (regio Languedoc-Roussillon) en telt 4579 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Céret.
De oppervlakte van Port-Vendres bedraagt 14,8 km², de bevolkingsdichtheid is 309,4 inwoners per km².
Ik zal dit stadje niet vlug vergeten. Mijn ribben rechts zijn gekneusd en hoesten is dus niet erg welkom. Desondanks wandelden we naar Collioure een 5 km. van Vendres. De havenmeester adviseerde ons dit te voet te doen omdat de omgeving zo mooi is.
In de Middeleeuwen was Collioure een belangrijke havenstad. Het viel onder het koninkrijk Mallorca. De koningen van Mallorca bouwden hun zomer paleis midden in de huidige stad. Het imposante kasteel is nog steeds het middelpunt van de stad. In 1463 vielen de troepen van Lodewijk XI binnen. De stad bleef lang speelbal tussen de Franse en Spaanse machthebbers. Lodewijk de 14e wist de langdurige twisten in zijn voordeel te beslissen. Eind 17e eeuw werd Collioure definitief Frans. Het verloor vrij snel daarna zijn strategische waarde, ondanks dat nog steeds Franse mariniers in de plaats gevestigd zijn, in het fort boven de stad.
In begin 1900 werd Collioure het centrum van artistieke activiteit, met verschillende Fauvistische kunstschilders die elkaar ontmoeten zoals onder andere André Derain, Georges Braque, Othon Friesz, Henri Matisse, Pablo Picasso, Charles Rennie Mackintosh en Tsuguharu Fujita. Ze raakten geïnspireerd door het Kasteel van Collioure, de oude straatjes, de vuurtoren, de Notre-Dame-des-Anges en de Middellandse Zee.
Normaal hé, dat we daar absoluut naartoe wilden, want 35 kunstenaars hebben daar een atelier. Ik heb er mijn hartje kunnen ophalen en vergat mijn kneuzingen.

De Franse kust verlaten we morgen en wordt ingeruild door de Spaanse kust.