Dag 42: dinsdag 9 juni 2009: Barcelona: Spanje.

Elke had nog enkele goede tips om van het mooie Barcelona te genieten, want vrijdag zeilen we verder, dus werd de fiets weer klaar gezet.
De wijk Graçia heeft lange tijd als zelfstandig dorp bestaan is her en der nog goed te zien. De huizen zijn kleiner en minder opvallend, de straten smaller en de pleintjes intiemer wat ons natuurlijk aantrok om er een lekkere koffie te drinken. In de jaren 60 van de vorige eeuw had die sfeer grote aantrekkingskracht en ontwikkelde Garçia zich tot kunstenaarsbuurt vooral op La Plaça del Sol: dus iets voor mij.
Casa Milà (La Pedrera betekent steengroeve) ontsnapte niet aan ons oog. Hier zie je de grote betrokkenheid met de natuur van Antonio Gaudi (1852-1926) nl. Casa Milà is er met zijn paraboolboegen, paddenstoelvormige kapitelen, hangende gewelven en “omsloten” zuilen de architectonische getuigenis van. Het gebouw heeft geen dragende muren, alles wordt overeind gehouden door pilaren en dwarsbalken. Als je op het dak loopt kan je aan de ontluchtingszuilen en de schoorstenen zien dat Gaudi in ontwerptechnisch opzicht de vader van Salvador Dali had kunnen zijn.
En nu nog even Casa Batlló, gedeeltelijk ingepakt niet door Christo maar voor restauratie.
Je kan één in originele stijl ingericht appartement bezichtigen evenals het dak, doch een file mensen stonden aan te schuiven en hopen we dit enkele jaren later nog eens te bezichtigen.
Het stadspaleis van textielfabrikant Josep Batlló i Casanovas werd tussen 1905 en 1907 door Gaudi gebouwd. De gevel wordt gedomineerd door de allegorie van drakendoder Sant Jordi ( Sint Joris) .
En dan fietsten we weer naar de boot via Plaça Catalunya en La Rambla om, want we hadden er honger van gekregen, in Salamanca 2 tussen de Catalanen lekker te gaan eten, weer op Elkes advies.