Gusta is de chauffeur met pet en rijdt de Buick voor. We hoeven maar in te stappen. Hoe zit dat hier eigenlijk met de fooien?

Na de bubbels, de tapas en de afkoeling in het zwemdok op zoek naar een lekker restaurant. Mia wijst ons de weg wel.

De kapitein is met Marcel in een serieus gesprek verwikkeld, want ze nemen niet deel aan de activiteiten.

Heerlijk genieten in het zwemdok bij Mia in Moraira.

Voor je ons ontvoert naar Moraira, eerst kennismaken met de Antidote.

Dag 60: zaterdag 27 juni 2009: Calpe: Costa Blanca: Spanje.

Rond de rots, het vogelreservaat zoals men zegt, leiden de kwetterende meeuwen hun jongen uit. We dachten dat ze ’s nachts rustig zouden zijn, maar het gekwetter ging de ganse nacht door en bezorgde ons absoluut niet de beste nacht van ons leven. Als dat nog niet alles was, zagen we ‘s morgens, het kon niet missen, overal vogelstronten. Het havenpersoneel probeert de meeuwen op een afstand te houden, maar het is hun reservaat en ze laten goed zien wie hier de baas is. Nog een maand en dan kunnen de jongen zelfstandig voedsel zoeken en trekken ze naar zee, maar ondertussen blijft er van alles uit de lucht vallen.
-Gusta, Mia en Marcel nodigden ons uit voor een dagje Moraira en kwamen ons halen: heerlijk.
Moest dat lukken, dat ze juist dezelfde tijd bij Mia de zus van Gusta op vakantie zijn. Mia woont reeds 13 jaar in Spanje.
We werden ontvoerd door Mia, Gusta, achter het stuur van de Buick van Mia en Marcel. Een mooie tuin vol bloemen omsiert haar villa met zwemdok, waar we weeral al bubbelend met de bekende tapas een gezellige namiddag doorbrachten, het stadje verkenden, het havenkantoor van Moraira binnenglipten om te zien of er morgen al geen plaatsje was voor ons, maar nada, niets. Dan maar samen op restaurant om ons ongenoegen weg te eten en te drinken en dat lukte.
We werden teruggebracht naar de haven met de Buick en maandag zien we mekaar waarschijnlijk weer als we naar Moraira zeilen, want dan is er een plaats voor ons. Marcel als je wilt kan je meevaren!!!