Bij het verlaten van El Rompido hield de skipper de beboeiing in het oog, gaf regelmatig aanwijzingen van meer naar stuurboord of meer naar bakboord terwijl ik de antidote door de ondiepe geul loodste zonder de bodem te raken.
Bij aankomst aan de monding van de Rio Guadiana richting Ayamonte het dorpje in de verte aan stuurboord: Spanje.
En aan bakboord San Antonio Vila Real: Portugal.
Dag 114: donderdag 20 augustus 2009: van El Rompido naar Ayamonte: Andalusië: Spanje
’s Morgens nog vlug wat boodschappen gedaan, de kapitein 2 T-shirts en een hoed van El Rompido gekocht - mag toch ook iets hebben - goedendag gezegd tegen onze Engelse buren, maar die zien we nog en dan nadat de havenmeester gezegd had nog een uurtje voor vertrek te wachten, zijn we rond 13u15 vertrokken 2u45 voor hoog tij. Het was wel spring, maar het lukte ons vrij goed, wel een serieuze stroom tegen, maar de beboeiing volgend was alles OK. Als je gewoon bent van honderden meter water onder de kiel te hebben en dan maar 0.5 meter en er is dan nog een serieuze deining, dan wordt het gevaarlijk en tuts je de grond, maar wij gleden erover. Motorboten vliegen je dan nog full speed voorbij alsof het niets is. Zij hebben geen diepgang. Na een uurtje was de stress voorbij en vaarden we in volle zee halve wind, maar we moesten overstag, nog meer in zee gedurende een uur want de wind zat op kop. Dan terug overstag en zo scherp mogelijk zeilen, maar we bereikten de ingang van de Rio Guadiana niet en moesten nog 10 mijl motoren: wind en golven in de neus. Het was duiken en klimmen en hoe korter bij de ingang van de Rio hoe venijniger de golven. Ook daar moet je goed binnen de beboeiing blijven wegens de zandbanken, eens stuurboord: Spanje, dan weer bakboord: Portugal. De Skipper liet het roer niet los en loodste ons binnen zonder problemen na 30,35 mijl rond 19 uur. F 25 werd ons toegewezen via de marifoon. Dus trek je plan, maar het werd F 31 want 25 was bezet door een Fransman die zich nog niet gemeld had.
’s Morgens nog vlug wat boodschappen gedaan, de kapitein 2 T-shirts en een hoed van El Rompido gekocht - mag toch ook iets hebben - goedendag gezegd tegen onze Engelse buren, maar die zien we nog en dan nadat de havenmeester gezegd had nog een uurtje voor vertrek te wachten, zijn we rond 13u15 vertrokken 2u45 voor hoog tij. Het was wel spring, maar het lukte ons vrij goed, wel een serieuze stroom tegen, maar de beboeiing volgend was alles OK. Als je gewoon bent van honderden meter water onder de kiel te hebben en dan maar 0.5 meter en er is dan nog een serieuze deining, dan wordt het gevaarlijk en tuts je de grond, maar wij gleden erover. Motorboten vliegen je dan nog full speed voorbij alsof het niets is. Zij hebben geen diepgang. Na een uurtje was de stress voorbij en vaarden we in volle zee halve wind, maar we moesten overstag, nog meer in zee gedurende een uur want de wind zat op kop. Dan terug overstag en zo scherp mogelijk zeilen, maar we bereikten de ingang van de Rio Guadiana niet en moesten nog 10 mijl motoren: wind en golven in de neus. Het was duiken en klimmen en hoe korter bij de ingang van de Rio hoe venijniger de golven. Ook daar moet je goed binnen de beboeiing blijven wegens de zandbanken, eens stuurboord: Spanje, dan weer bakboord: Portugal. De Skipper liet het roer niet los en loodste ons binnen zonder problemen na 30,35 mijl rond 19 uur. F 25 werd ons toegewezen via de marifoon. Dus trek je plan, maar het werd F 31 want 25 was bezet door een Fransman die zich nog niet gemeld had.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten