Dag 117: zondag 23 augustus 2009: Ayamonte: Andalusië: Spanje

Bij het naar de douche gaan ’s morgens lagen er op 4 verschillende plaatsen op het ponton hondendrollen. Mooi was dat, wie laat nu zo iets toe? We zagen de man: een Duitse zeiler met 2 honden op het ponton. Wel dat kun je zo niet laten. Dit is nu al de 2° dag. Ik wenkte de man en dacht die komt niet, want hij zelf was ook voorbij de drollen gelopen, maar hij kwam, meer in achteruit dan in vooruit. We wezen hem op de drollen en hij zei dat hij het altijd in het oog hield, maar zakjes had hij niet bij en hij laat zijn honden los rondlopen. Hoe kan hij het dan zien tussen de boten. Enfin hij zou er op letten. ’s Middag zaten we te eten in de kuip en plots was de zwarte hond er weer en verdween tussen een van de boten. Weer hetzelfde liedje. We joegen hem weg, maar strik had hij niet, want iets verder plaste hij op het ponton aan onze boot. De Duitser kwam kijken zonder naar ons te kijken en spoot de drollen in het water en de plasplaats zuiver. We denken dat die man ons niet moet, maar dat is wederzijds.
Ayamonte behoudt zijn oude middeleeuwse wijk in de centrale wijk van de stad, met vele smalle straatjes en historische gebouwen waar je op zondag alles rustig kunt bekijken, omdat de winkels gesloten zijn en de straten leeg. Via de vissershaven tot aan het kerkje van San Franciso en het museum “de la Soledad” keerden we terug naar de boot. Lezen en niksen vulden de rest van de dag.