Ziehier onze Poolse buur blij ons weer te zien.
Dag 102: zaterdag 8 augustus 2009: van Puerto Cherry terug naar Cadiz: Puerto America: Andalusië: Spanje.
We hadden beiden geen zin om in deze haven te blijven en besloten terug naar Cadiz: Puerto America te zeilen want morgen is het zondag en moesten nog boodschappen doen. We hadden gerekend op Rota, waar een grote “Supermercado” kort bij de haven is, maar noppes. Rond 11 uur waren we terug aangemeerd na 3 mijl en onze Poolse buur stond ons op te wachten en was blij ons te zien. Veel Engels kent hij niet, maar met de Skipper kwam hij goed overeen. Je ziet alle Polen zijn niet hetzelfde. Zijn vrouw kende alleen Pools. De Engelsen waren er ook nog en blij ons te zien. De Marinero gebaarde van niets. Spanjaarden zijn moeilijk te begrijpen. We wandelden via de omwalling weer naar Cadiz, deden de nodige inkopen, gingen rustig iets drinken op een pleintje, genoten van de voor ons geworden bekende sfeer, drukte en de stad met geschiedenis.
We hadden beiden geen zin om in deze haven te blijven en besloten terug naar Cadiz: Puerto America te zeilen want morgen is het zondag en moesten nog boodschappen doen. We hadden gerekend op Rota, waar een grote “Supermercado” kort bij de haven is, maar noppes. Rond 11 uur waren we terug aangemeerd na 3 mijl en onze Poolse buur stond ons op te wachten en was blij ons te zien. Veel Engels kent hij niet, maar met de Skipper kwam hij goed overeen. Je ziet alle Polen zijn niet hetzelfde. Zijn vrouw kende alleen Pools. De Engelsen waren er ook nog en blij ons te zien. De Marinero gebaarde van niets. Spanjaarden zijn moeilijk te begrijpen. We wandelden via de omwalling weer naar Cadiz, deden de nodige inkopen, gingen rustig iets drinken op een pleintje, genoten van de voor ons geworden bekende sfeer, drukte en de stad met geschiedenis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten