Op de Plaza Alta zie je op de banken de verhalen van Cervantes







La Plaza Alta van Algeciras met zijn mozaïeken banken, verhalen banken en zijn mooie fontein






Twee foto's van de site van de Murallas Andalusies (s.XI-XIV)













Dag 94: vrijdag 31 juli 2009: van Queensway Quay Marina: Gibraltar naar Algeciras: Spanje.
Na afscheid genomen te hebben, vertrokken we rond 10 uur. Tijd hadden we genoeg, want de afstand is miniem: 5 mijl, maar de Skipper wil graag klaar liggen aan de overkant van de baai om Tarifa te ronden, een kwestie van hieruit een betere wind- en stroomrichting te hebben als het allemaal wil meezitten natuurlijk.
We vaarden de haven binnen na met de marifoon opgeroepen te hebben, maar we kregen geen antwoord. Er werd ons geroepen dat het een privé haven is, maar we drongen wat aan en een Spanjaard ging de marinero roepen. 1 max.2 nachten: OK geen probleem, we kregen een plaats tussen de Spanjaarden, maar na onze fietstocht opzoek naar de zeilreparateur (zonnezeil was gescheurd) moesten we verhuizen want de eigenaar van de plaats waarop de Marinero ons gelegd had kwam terug van zijn reis. Ze spreken hier enkel Spaans, dus doe ik mijn uiterste best om ze te verstaan, maar ik kan hun snelheid niet volgen. Help Lea!!!
We fietsten ’s avonds door de nieuwe en de oude stad en ontdekten een gedeelte van de omwalling van de oude stad (een site opengelegd: Murallas Andalusies s.XI-XIV) , Plaza Alta met de mooie fontein, zijn mozaïeken banken en zuilen en banken met afbeeldingen over de verhalen van Cervantes enz.. Het was steeds bergop, bergaf en we haalden ons hersteld zeil op dat prima gerepareerd is. Zo, nu kunnen we weer terug in de schaduw kruipen, want het is hier rond het middaguur 42°.
De haven van Algeciras is zeer groot en een van de drukste ter wereld. Zeer veel mensen die van Europa naar Afrika reizen of omgekeerd, reizen langs deze stad. Deze haven is zeer modern, en heeft goede faciliteiten, reisbureautjes, winkeltjes, cafés, veel taxi’s enzovoorts. Het toetert en tatert hier langs alle kanten. Daartussen fietsen is niet altijd even gemakkelijk en dan wordt er al eens gevloekt op mij. Wij liggen hier in een gedeelte van die grote haven nl. in de Real Club Náutico, een privé club, waar nog zeer veel plaats is. We waren de enige buitenlanders, we begrepen het niet. Waar zitten toch al die zeilers? Maar na een erg gestoorde nachtrust, wisten we wel waarom. Iets hadden we al geroken gedurende de dag, maar het werd steeds erger en erger. Het stonk hier verschrikkelijk en vooral ’s nachts. Sliepen we in de riolering? Hier is nog geen zuiveringsstation en de riolering van de stad mond uit in dit gedeelte van de haven. Hoe dat de Spanjaarden dat hier kunnen uithouden weet ik niet, maar morgen vertrekken we dat weet ik zeker, wind of geen wind.