
San Antonio: Portugal bij aankomst met de veerboot.
Even een foto van mezelf in de spiegel in een vitrine in Ayamonte.

De zielboten aan de start voor de regatta in San Antonio.
Dag 116: zaterdag 22 augustus 2009: Ayamonte: Andalusië: Spanje
De grensrivier Rio Guadiana: één voet in Spanje, één in Portugal heeft 2 ferry’s die om het half uur je in 10 minuten tijd overzetten voor 1 ½€ . Eeuwenlang was de ferry verbinding tussen Ayamonte en Vila Real de Santo António de traditionele grensovergang tussen Spanje en Portugal. Een moderne brug, gekoppeld aan de snelweg tussen Portugal en Spanje, over de Guadiana-rivier is gebouwd in het noorden van de stad, maar de veerboot biedt een goedkope vorm van vervoer tussen de twee landen.
Wie in Ayamonte is wil even naar San Antonio en omgekeerd. Dus wij gingen ook ondanks dat we het kennen van 5 jaar geleden en eind van de week ook enkele dagen in de haven gaan liggen. San Antonio is geliefd voor zijn linnen. Winkel naast winkel: lakens, handdoeken, keukengerief enz. blijkbaar goedkoper dan in Ayamonte. Voeding, kleding en schoenen lijken ook goedkoper en is dus een geliefd oord voor de Spanjaarden aan de grens. Het leek alsof de tijd had stil gestaan, want alles was nog hetzelfde. Alleen het havenkantoor stak in het nieuw en dat was wel nodig. Het was nog dezelfde havenmeesteres die toen - nu nog? - zo verliefd was op de havenmeester. We hebben er niets over gezegd, maar we hebben wel al ons plaatsje voor volgende week besproken. Er was een regatta en terwijl ze aan de startlijn stonden hebben we het nieuwe restaurant uitgeprobeerd: niet slecht!
Wie in Ayamonte is wil even naar San Antonio en omgekeerd. Dus wij gingen ook ondanks dat we het kennen van 5 jaar geleden en eind van de week ook enkele dagen in de haven gaan liggen. San Antonio is geliefd voor zijn linnen. Winkel naast winkel: lakens, handdoeken, keukengerief enz. blijkbaar goedkoper dan in Ayamonte. Voeding, kleding en schoenen lijken ook goedkoper en is dus een geliefd oord voor de Spanjaarden aan de grens. Het leek alsof de tijd had stil gestaan, want alles was nog hetzelfde. Alleen het havenkantoor stak in het nieuw en dat was wel nodig. Het was nog dezelfde havenmeesteres die toen - nu nog? - zo verliefd was op de havenmeester. We hebben er niets over gezegd, maar we hebben wel al ons plaatsje voor volgende week besproken. Er was een regatta en terwijl ze aan de startlijn stonden hebben we het nieuwe restaurant uitgeprobeerd: niet slecht!


Geen opmerkingen:
Een reactie posten