woensdag 5 augustus 2009

Dag 98:dinsdag 4 augustus 2009: van Barbate naar Cadiz:Puerto America: Andalusië: Spanje.
Voordat de fietsjes ons ontvreemd waren, vond de Kapitein deze haven rustig en heerlijk, maar nu wilde hij er niet meer blijven en werden de trossen om 7u30 losgegooid met een licht wrang gevoel. Zij kunnen er natuurlijk ook niet aan doen, maar toch!!! De Atlantic zal het wrange gevoel wel wegspoelen.
Massa’s vissersboten komen de haven binnen gestormd met de vangst van de nacht, al kuisend met honderden meeuwen achter zich aan om de overboord gooiende resten als ontbijt te gebruiken. Voor hen is het een feestdag.
Voor ons was het motoren, want er was weinig of geen wind, de stroom wel in de goede richting, daar moet je op de Atlantische Oceaan altijd rekening mee houden met een serieuze deining, maar zeilen zat er niet in tot de laatste 10 mijl. De wind nam toe en zo zeilden we dan toch nog aan de wind met een snelheid van 6 knopen de haven van Cadiz binnen. Om 14u30 meerden we aan, aan “Muelle de Espera” na 40 mijl, waar we na een uurtje, want de Marinero was zo zenuwachtig dat hij ons een verkeerde plaats toewees en we nog eens moesten verhuizen. Je kunt niet alles hebben hé!!!
Na een 10 mijl varen, ter hoogte van Cabo Trafalgar volgt nu een stukje geschiedenis op vraag van de kapitein.
De Zeeslag bij Trafalgar (21 oktober 1805) was de belangrijkste zeeslag tijdens de Derde Coalitieoorlog tegen het Franse keizerrijk van Napoleon. Deze overwinning van de Britten had gevolgen tot ver in de twintigste eeuw.
Een vloot van de Britse
Royal Navy, bestaande uit 27 linieschepen en geleid door Horatio Nelson vernietigde op 21 oktober 1805 een Frans-Spaans eskader, bestaande uit 33 linieschepen onder leiding van de Franse officier Pierre de Villeneuve in een slag bij kaap Trafalgar (Spanje, 70 mijl ten noordwesten van Gibraltar) en verzekerde zo, voor een periode van meer dan honderd jaar, de heerschappij over de golven voor de Britten. Hierdoor konden zij, en niet de Fransen, een wereldrijk uitbouwen dat India, Canada, Hongkong en Singapore omvatte en bleef Londen het Europese financiële centrum.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten