Tak, tak, Niña, een Belgische - en een Poolse zeiler. Leg het maar uit!!! Gemakkelijk was het niet.

zachód słońca

zonsondergang met links vooraan de Antidote in Mazagón

Dag 108:vrijdag 14 augustus 2009: Mazagón naar : Andalusië: Spanje

Nog een dagje Mazagón wachten op een beter getij om El Rompido aan te lopen is verstandig en Roger telefoneerde en reserveerde een plaats. Gretel en Ruby Tuesday varen er morgen ook naar toe. Niña de Pool zeilt naar Estepona en zo richting middellandse zee naar zijn overwinteringschaven. Spijtig dat hij zo weinig Engels kan, want hij komt wel eens een babbeltje doen, maar verstaat er weinig van.
De boot kreeg weer een degelijke schobbeurt vanbinnen en vanbuiten. De kapitein weet niet van ophouden. Alles moet blinken. Ondertussen ging ik nog enkele boodschappen doen, want brood heb je toch altijd nodig.
‘s Avonds werden we uitgenodigd bij Niña de Poolse zeiler. Met woordenboeken in de hand werd er dan toch heel wat afgebabbeld. Niña kent alleen Pools, dat is wat moeilijker. Verdorie ik krijg een Pools woord nog niet gelezen, stel je voor onthouden. Hij, ik weet zijn naam weeral niet meer, had mooie onderwater filmpjes van octopussen gemaakt in de haven van Tarifa: een gevaarlijke omgeving, maar Polen durven veel: zegt hij.
Onze Spaanse overburen sjorden drank en tapas naar hun motorboot. We dachten dat ze zeker voor een week vertrokken, maar we lagen nog maar net in ons bed of het feest begon. Drinken en klinken, eten, tateren, lachen, heen en weergeloop op het ponton en de nodige muziek galmde over het ponton. Geen enkele ‘buitenlandse zeiler’ in de buurt deed een oog dicht tot 5 uur ’s ochtends. Toen werd het plots stil, maar wij moesten om 7u30 uit de veren en de Engelsen eveneens. En geloof het of niet, elke vrijdag- en zaterdagavond wordt er gevierd op de boten en ze kennen er wat van. Doe dat thuis maar eens, de buren sturen je onmiddellijk politie op je dak.