Bij het zien van dit mooie havenkantoor was onze keuze vlug gemaakt.

Een verfrissende en gezellige tussenstop tijdens het fietsen.

Vanop de boot in de haven van Torrevieja konden we genieten van deze mooie sculptuur.

Het is niet verboden even te pauzeren naast dit kunstwerk en mee te genieten van de zonsondergang.

Dag 67: zaterdag 4 juli 2009: Torrevieja: Costa Blanca: Spanje.

Torrevieja (Valenciaans: Torrevella, betekent de oude toren) 41 km gelegen ten zuiden van Alicante in Spanje. De gemeente is 71 km2 groot, bezit ongeveer 20 km kust en telt ruim 94.000 inwoners. Het toerisme is de voornaamste bron van inkomsten, want in de zomer kan de totale bevolking oplopen tot 650.000 mensen. Vroeger was echter de zoutwinning uit zoutmeren (Salinas de Torrevieja) de belangrijkste activiteit. De zoutwinning is nog steeds van een behoorlijke omvang.
In Torrevieja zijn 3 marinas, wij kozen voor de oudste nl Marina International het dichts bij de stad en trokken er met de fietsjes naartoe. Het is een oude, ons niets zeggende stad die er een beetje verwaarloosd bijligt. De boulevard langs de zee is wel mooi aangelegd met verschillende mooie sculpturen en fonteinen, maar eens je de binnenstad inrijdt, lijk je ergens anders te zijn.
Boodschappen moeten er ook altijd gedaan worden, een ingrijpende bezigheid want niemand weet je te vertellen waar je het beste wat kunt krijgen. We vonden toevallig de Mercadora: een groot voedingswarenhuis waar je eens binnen, de drukte en het lawaai je overvalt. Ze lopen van links naar rechts, tateren er maar op los, versperren zonder blikken of blozen de doorgangen terwijl er een Spaanse dame in de micro roept wat de reclame van de dag is. Over het algemeen zijn ze zeer vriendelijk en behulpzaam, maar eens de centen in de pocket vergeten ze dat je er geweest bent en is een “adios” en “gracias” nog te veel. Wij maken er telkens een spelletje van en wachten dan even om te zien of ze die Spaanse woorden nog kennen.