Een lagedrukgebied boven Garrucha, maar geen regen.

Enkele uren nadien was het weer snikheet.

's Avonds zeilen of 's nachts, het lijkt wel of de wereld slaapt.

Geef ik hem een duwtje bij of....ik zal hem maar laten slapen.

Zeker 30 vissersboten dwarsboomden onze trip en we moesten telkens van koers veranderen. De beroepsvaart gaat voor.

Dag 71: woensdag 8 juli 2009: van Cartagena naar Garrucha: Costa Cálida: Spanje.

Van 8 tot 22uur zou het havenkantoor open zijn, maar dat zijn waarschijnlijk Spaanse uren. We wilden dan ook onmiddellijk naar Garrucha vertrekken, na het binnenbrengen van de sleutel van het sanitair, want daar dien je steeds een borg voor te geven variëren van 5 tot 50 € afhankelijk van de haven waar je ligt. Daar stond ik dan voor het kantoor, maar de deuren bleven dicht. Dan de Marinero maar eens opgezocht van ponton tot ponton en eindelijk had ik hem gevonden. “Ah, neen”:zei hij, “het havenkantoor opent pas om 9 uur en waar staat dat aangegeven? enz…” Het staat er zelfs in koeien van letters, maar ik was al blij dat we om 8u45 de trossen konden losgooien.
Zoals bekend, er was weinig of geen wind op kop nl. ZW voor ons de vaarrichting en als je dan toch moet motoren niet zo slecht. De eerste 5 mijl was er wel een enorme deining, zodat de boot steeds dook en klom, maar waar die vandaan kwam mag Joost weten. Rond 11 uur draaide de wind meer zuidelijker, nam toe tot 8 en later tot 10 knopen zodat we halve wind konden zeilen. Joepie, het lukte toch nog. Slechts 3 zeilboten in de verte kruisten ons pad, maar wel 30 vissersboten, hun netten slepend en één positie varend, hinderden onze eenrichtingskoers. Het was uitkijken geblazen en regelmatig uitwijken, want de beroepsvaart gaat voor. Zo blijf je wel alert. Met een gemiddelde van 5,5 knoop vaarden we rond 18 uur na 48 mijl de haven van Garrucha binnen. Een kleine haven waar ze volop aan de uitbreiding werken.