Op weg van Moraira naar Alicante zagen we in de verte het bekende Benidorm.
De douanen houden van snelheid en zorgen graag voor een sterke deining. Ik hoor ze al lachen.
Alicante: Castillo de Santa Bárbara. Mooi, maar te warm om te beklimmen. We genieten er wel van vanuit de haven.
Alicante in zicht.
Dag 64: woensdag 1 juli 2009: van Moraira naar (Campello) Alicante: Costa Blanca: Spanje.
En ja het was weer tijd om verder te zeilen, want anders geraken we nooit in Albufeira.
Om 8u45 verlieten we de haven. Tot Cabo Ifach, want die moesten we weer ronden, hadden we onvoldoende wind en was het motoren. Een half uurtje zeilen en dan was het gedaan.
Iets voor Benidorm kwamen de douanen in volle snelheid op ons afgestevend; Dat is ongetwijfeld controle. Ik fatsoeneerde me een beetje voor de eventuele ontvangst, maar ze riepen ons niet op. De controle bestond enkel uit het nemen van foto’s en in volle vaart ons rakelings voorbij varen zodat de enorme deining ons van links naar rechts deden schommelen. Ja dat doen ze graag en dan maar lachen. De AP werd afgezet en de Skipper nam het roer over om zo vlug mogelijk in hun spoor te varen, zodat de boot terug bestuurbaarder werd.
Ter hoogte van Benidorm moesten we van koers veranderen nl. W-SW, de wind nam toe en we konden zo’n 40° aan de wind zeilen met een gemiddelde van 6 knopen tot in Campello. Bij het binnenvaren van de haven, was het zeer ondiep en slecht aangegeven. We riepen de kapitainerie op, maar geen antwoord. Alles lag er desolaat bij en nergens een plaats te vinden.
Roger deed terug een poging via de marifoon, maar niets. Hier waren we duidelijk niet welkom. Ja dan zit er niets anders op dan verder te varen. De Skipper zette een nieuwe koers uit tot de dichtstbijzijnde haven, Alicante een 11 mijl verder. Tot Cabo de Huerta werd het motoren, maar na het veranderen van koers konden we perfect zeilen en meerden we na 42 mijl om 17u45 aan in de Marina Alicante, waar we… oef welkom waren en alles zeer goed georganiseerd is.
Om 8u45 verlieten we de haven. Tot Cabo Ifach, want die moesten we weer ronden, hadden we onvoldoende wind en was het motoren. Een half uurtje zeilen en dan was het gedaan.
Iets voor Benidorm kwamen de douanen in volle snelheid op ons afgestevend; Dat is ongetwijfeld controle. Ik fatsoeneerde me een beetje voor de eventuele ontvangst, maar ze riepen ons niet op. De controle bestond enkel uit het nemen van foto’s en in volle vaart ons rakelings voorbij varen zodat de enorme deining ons van links naar rechts deden schommelen. Ja dat doen ze graag en dan maar lachen. De AP werd afgezet en de Skipper nam het roer over om zo vlug mogelijk in hun spoor te varen, zodat de boot terug bestuurbaarder werd.
Ter hoogte van Benidorm moesten we van koers veranderen nl. W-SW, de wind nam toe en we konden zo’n 40° aan de wind zeilen met een gemiddelde van 6 knopen tot in Campello. Bij het binnenvaren van de haven, was het zeer ondiep en slecht aangegeven. We riepen de kapitainerie op, maar geen antwoord. Alles lag er desolaat bij en nergens een plaats te vinden.
Roger deed terug een poging via de marifoon, maar niets. Hier waren we duidelijk niet welkom. Ja dan zit er niets anders op dan verder te varen. De Skipper zette een nieuwe koers uit tot de dichtstbijzijnde haven, Alicante een 11 mijl verder. Tot Cabo de Huerta werd het motoren, maar na het veranderen van koers konden we perfect zeilen en meerden we na 42 mijl om 17u45 aan in de Marina Alicante, waar we… oef welkom waren en alles zeer goed georganiseerd is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten