Het strand in Sotogrande is geliefd door de enorme golven en zeker voor de surfers.
Het vakantiepark Sotogrande is mooi aangelegd, maar bepaalde regionen zijn nog niet verhuurd of verkocht zoals hier. Alleen de oleanders verdienden wel wat aandacht.
Hier weer een stuk van het vakantiepark naar de haven toe, waar wel wat beweging is en alles verkocht of verhuurd schijnt te zijn.
Ons stulpje in Sotogrande. We waren de enige niewelingen. Het was er eenzaam.
Kijk eens hoeveel plaats er nog is in deze haven en verderop hetzelfde. Zou de crisis zich hier ook laten voelen?
Dag 83: maandag 20 juli 2009: van Estepona naar Sotogrande: Costa del Sol: Spanje
Om 9u30 werden de trossen losgegooid en verlieten we als enige de mooie wit - blauw geschilderde haven. De wind, ongeveer 15 knopen zat O., het was bewolkt, maar prima zeilweer voor ons. We zeilden iets achterlijker dan halve wind met het groot zeil en de genua. De invloed van de Atlantische oceaan laat zich reeds voelen want we surften op de lange golven. De zijdelingse achterwaartse deining zorgde wel voor een schommelende koers, maar het surfend gevoel bleef. 2 Mijl voor Sotogrande viel de wind weg en werd de motor bijgezet en de zeilen opgerold. Om 11u40 liepen we de haven binnen na slechts 10 mijl, de laatste haven voor de oversteek naar Marokko. Morgen ruilen we Europa voor Afrika. Enkele jaren geleden bezochten we Ceuta, maar nu zoeken we het wat verder. Hopelijk komen de dolfijnen ons gezelschap houden, want het fototoestel ligt al klaar.
Hier in Sotogrande kennen ze de prijzen wel!!! Daar mag je haast gouden bolders voor op de kant verwachten. Maar ondanks de bijzonder hoge liggeld prijzen moeten water en elektriciteit nog apart afgerekend worden. Een losse stekker zonder snoer, weer een ander formaat, word je aangeboden voor een borgsom van 115€, die je zelf moet monteren en bij inlevering demonteren. Gelukkig is de kapitein nogal handig want ik zou met mijn handen in mijn haren zitten. Terugbrengen zal ik deze stekker zeker.
Naast Marbella mag deze shi-shi haven met zijn grote motorjachten en dure auto’s die in slow motion voorbij rijden van: “Heb je me gezien?”niet onder doen. Wat “Soto” wil zeggen weet ik niet, maar “grande” kennen ze wel want alles is hier “grande”. Een ding weten we zeker, geen of weinig passanten. Ze zullen hun prijzen toch wat moeten aanpassen of men vaart naar een goedkopere haven of ankert. Veel ligplaatsen en appartementen zijn nog leeg: te huur of te koop. De koopprijzen zijn al gehalveerd.
Het Marina complex is haast te groot om helemaal af te lopen dus namen we de fiets en ondanks al de mogelijke ontspanning van hunnentwege: palmbomen, bloemperken, mooi verzorgde lanen, boetieks, hotels, restaurants, bars, cafés, fitnesszalen, zwemdokken, tennispleinen, golfbanen enz. blijft het op sommige delen van het Marina dorp leeg. Voor ons was het de moeite om alles eens rustig te bekijken.
Om 9u30 werden de trossen losgegooid en verlieten we als enige de mooie wit - blauw geschilderde haven. De wind, ongeveer 15 knopen zat O., het was bewolkt, maar prima zeilweer voor ons. We zeilden iets achterlijker dan halve wind met het groot zeil en de genua. De invloed van de Atlantische oceaan laat zich reeds voelen want we surften op de lange golven. De zijdelingse achterwaartse deining zorgde wel voor een schommelende koers, maar het surfend gevoel bleef. 2 Mijl voor Sotogrande viel de wind weg en werd de motor bijgezet en de zeilen opgerold. Om 11u40 liepen we de haven binnen na slechts 10 mijl, de laatste haven voor de oversteek naar Marokko. Morgen ruilen we Europa voor Afrika. Enkele jaren geleden bezochten we Ceuta, maar nu zoeken we het wat verder. Hopelijk komen de dolfijnen ons gezelschap houden, want het fototoestel ligt al klaar.
Hier in Sotogrande kennen ze de prijzen wel!!! Daar mag je haast gouden bolders voor op de kant verwachten. Maar ondanks de bijzonder hoge liggeld prijzen moeten water en elektriciteit nog apart afgerekend worden. Een losse stekker zonder snoer, weer een ander formaat, word je aangeboden voor een borgsom van 115€, die je zelf moet monteren en bij inlevering demonteren. Gelukkig is de kapitein nogal handig want ik zou met mijn handen in mijn haren zitten. Terugbrengen zal ik deze stekker zeker.
Naast Marbella mag deze shi-shi haven met zijn grote motorjachten en dure auto’s die in slow motion voorbij rijden van: “Heb je me gezien?”niet onder doen. Wat “Soto” wil zeggen weet ik niet, maar “grande” kennen ze wel want alles is hier “grande”. Een ding weten we zeker, geen of weinig passanten. Ze zullen hun prijzen toch wat moeten aanpassen of men vaart naar een goedkopere haven of ankert. Veel ligplaatsen en appartementen zijn nog leeg: te huur of te koop. De koopprijzen zijn al gehalveerd.
Het Marina complex is haast te groot om helemaal af te lopen dus namen we de fiets en ondanks al de mogelijke ontspanning van hunnentwege: palmbomen, bloemperken, mooi verzorgde lanen, boetieks, hotels, restaurants, bars, cafés, fitnesszalen, zwemdokken, tennispleinen, golfbanen enz. blijft het op sommige delen van het Marina dorp leeg. Voor ons was het de moeite om alles eens rustig te bekijken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten