Dag 92: woensdag 29 juli 2009: Queensway Quay Marina: Gibraltar.

Een lichte mist vormde zich rond de rots van Gibraltar, maar dat kennen we, rond de middag is het allemaal opgeklaard. De misthoorn en de wind werden opgeborgen en de zon verwende ons.
Het zonnezeil heeft de wind van gisteren niet overleefd. Dan maar weer op zoek naar een zeilmaker, maar vandaag moet het fruit en de groenten eerst aangevuld worden. We fietsten over de grens naar het eerste stadje in Spanje richting Tartifa nl. La Línea, daar was een grote markt waar fruit en groenten rechtstreeks vanuit de tuin komen. La Línea, enkele km van Gibraltar en wat een contrast. De stijve, deftige superieur voelende, maar toch vriendelijke Engelsen tegenover de gemoedelijke taterende Spanjaarden. We genoten er van.
Gibraltar is een overzees gebiedsdeel onder soevereiniteit van het Verenigd Koninkrijk. De stad ligt op een schiereiland in het uiterste zuiden van Spanje aan de Straat van Gibraltar. De Rots van Gibraltar is in de klassieke literatuur één van de Zuilen van Hercules.
In 1309 veroverden de Castilianen de rots maar in 1333 werd de plaats opnieuw Moors. In 1462 kwam in het kader van de Reconquista definitief een einde aan de Moorse aanwezigheid op Gibraltar. In 1607 overviel een Nederlandse vloot onder leiding van Jacob van Heemskerck in de Baai van Gibraltar bij verrassing een aldaar aangemeerde Spaanse vloot, die volledig vernietigd werd (Slag bij Gibraltar). Op 4 augustus 1704 veroverde een Engels-Nederlandse coalitievloot de rots en sindsdien bleef de doorvaart door de straat van Gibraltar onder Engels toezicht en de rots een Britse exclave. Als gevolg van de Spaanse successieoorlog, volgens de Vrede van Utrecht kwam Gibraltar in 1713 definitief in Engelse handen. Sinds 1830 is de rots een Britse kroonkolonie. Gibraltar geniet zelfbestuur op gebied van binnenlandse zaken en rechtspraak. Groot-Brittannië is verantwoordelijk voor het buitenland beleid. Een gouverneur vertegenwoordigt de Britse kroon.
De Spanjaarden kunnen het slecht verkroppen dat Gibraltar niet bij Spanje hoort en stellen zich enigszins vijandig op. Medio 1966 sloot Spanje voor korte tijd het grensverkeer naar en van Gibraltar en beperkte de luchtvaart daarheen. In 1969 werd de grens volledig gesloten, wat grote problemen opleverde voor het wederzijdse woon-werkverkeer. Gibraltar moest in die tijd ook voor de eigen drinkwatervoorziening zorgen. Na de dood van Franco verbeterden de betrekkingen en in 1982 werd de grens weer geopend, maar de Spanjaarden bleven vasthouden aan lastige grenscontroles, terwijl die aan de andere grenzen allang waren afgeschaft. Pas in december 2006 werd er een vliegverbinding geopend tussen Madrid en Gibraltar. Spanje blijft echter aanspraak maken op de rots.
Gibraltar heeft een eigen vliegveld, dat gelegen is op de landengte die de rots van Spanje scheidt. De startbaan kruist de toegangsweg, en als er een vliegtuig opstart of landt, moet de kruising met spoorbomen worden afgesloten. Dat is niet zeer problematisch, omdat er slechts enkele vliegtuigen per dag van het vliegveld gebruik maken. Dit hadden we nog nooit gezien. Een evenement op zichzelf naast de rost van Gibraltar. Op de terugweg hebben we de landing voor onze neus gezien.
Het verkeer op Gibraltar rijdt rechts, wat voor landen onder de Britse kroon uitzonderlijk is maar voor ons gemakkelijk. Wat de betalingen betreft, moeten we ons wel behelpen met het Britse Pond.
Op de rots leeft een door de Britten ingevoerde apenkolonie. .Het gaat om een troep berberapen (Macaca sylvanus), die verder ook in Noord-Afrika voorkomen. Een legende zegt dat, wanneer de apen van de rots weg zijn, het met de Engelse heerschappij aldaar afgelopen is. Mede daarom wordt de populatie streng beschermd. De kolonie bestaat uit enige honderden dieren in drie verschillende troepen. De meeste apen zijn erg mak en kunnen uit de hand eten. 5 Jaar geleden bezochten we onze soortgenoten. Wij vonden ze nogal agressief.