Fantastisch als deze vriendelijk dolfijnen je komen groeten en zo'n kwartiertje rond de boeg van de boot zwemmen en spelen. Steeds in groep en nu waren het er zeker een 60 tal. Je weet niet waar je eerst moet kijken. Maar ik heb ze nog altijd niet kunnen raken.
Dag 90: maandag 27 juli 2009: van Ceuta, Marina Hercules naar Gibraltar Queensway Quay Marina.
Om 9 uur startte ik de motor, maar hij gaf geen gehoord. Wat nu?
Nadat de kapitein alles nakeek en het ook eens probeerde lukte het ook niet. Zou het aan een van de batterijen liggen? De Skipper schakelde een batterij uit, en we konden starten. Dat zal een klus worden voor Gibraltar.
Het was mistig en koud en de misthoorn loeide uit alle kracht bij het verlaten van de haven. Stilaan trok de mist op rondom ons, maar Afrika en Gibraltar bleven in de mist. Met bijstand van de radar vaarden we richting Gibraltar. Er was een sterke stroming en de koers moest regelmatig bijgezet worden. De plotter slaat dan alarm. Braaf baasje.
Rond 10 uur waren we ter hoogte van de Traffic Line die we weer dwars moeten oversteken want de beroepsvaart heeft voorrang. De mist was volledig weggetrokken, zodat we de radar niet meer nodig hadden.
Om 10u30 kregen we gezelschap van een enorme hoeveelheid snel spelende dolfijnen, die vooral rond de boeg van de boot hun kunsten lieten zien. We kijken er steeds naar uit en ik zette me vooraan op de boot, probeerde met mijn voeten de dolfijnen te raken, maar door hun snelheid en kunstige toeren werden mijn benen slechts nat. Ze zijn veel te snel. Het is een echt spektakel en we genieten er met volle teugen van. Een kwartiertje later waren ze weg.
Gibraltar kwam meer en meer in zicht waar altijd verschillende grote schepen voor anker liggen in afwachting van een lading of het lossen van een lading.
5 Jaar geleden waren we eveneens hier en meerden aan in de Marina Bay, met de landingsbaan van de vliegtuigen in de achtertuin. Nu kozen we voor de eerste haven iets verder van de stad, maar rustiger na 15 mijl om 12 uur. Thomas Siffer, Els en Luna ( reis rond de wereld in 3 jaar ) waren toen ook hier op weg naar huis.
Om 9 uur startte ik de motor, maar hij gaf geen gehoord. Wat nu?
Nadat de kapitein alles nakeek en het ook eens probeerde lukte het ook niet. Zou het aan een van de batterijen liggen? De Skipper schakelde een batterij uit, en we konden starten. Dat zal een klus worden voor Gibraltar.
Het was mistig en koud en de misthoorn loeide uit alle kracht bij het verlaten van de haven. Stilaan trok de mist op rondom ons, maar Afrika en Gibraltar bleven in de mist. Met bijstand van de radar vaarden we richting Gibraltar. Er was een sterke stroming en de koers moest regelmatig bijgezet worden. De plotter slaat dan alarm. Braaf baasje.
Rond 10 uur waren we ter hoogte van de Traffic Line die we weer dwars moeten oversteken want de beroepsvaart heeft voorrang. De mist was volledig weggetrokken, zodat we de radar niet meer nodig hadden.
Om 10u30 kregen we gezelschap van een enorme hoeveelheid snel spelende dolfijnen, die vooral rond de boeg van de boot hun kunsten lieten zien. We kijken er steeds naar uit en ik zette me vooraan op de boot, probeerde met mijn voeten de dolfijnen te raken, maar door hun snelheid en kunstige toeren werden mijn benen slechts nat. Ze zijn veel te snel. Het is een echt spektakel en we genieten er met volle teugen van. Een kwartiertje later waren ze weg.
Gibraltar kwam meer en meer in zicht waar altijd verschillende grote schepen voor anker liggen in afwachting van een lading of het lossen van een lading.
5 Jaar geleden waren we eveneens hier en meerden aan in de Marina Bay, met de landingsbaan van de vliegtuigen in de achtertuin. Nu kozen we voor de eerste haven iets verder van de stad, maar rustiger na 15 mijl om 12 uur. Thomas Siffer, Els en Luna ( reis rond de wereld in 3 jaar ) waren toen ook hier op weg naar huis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten