De nevelfontein aan de haven in Alicante verdiende wel een foto.
Het Kasteel van Santa Barbara (Castillo de Santa Bárbara), op de heuvel en 's avonds even indrukwekkend.
Dag 65: donderdag 2 juli 2009: Alicante: Costa Blanca: Spanje.
Alicante (Valenciaans: Alacant) is een stad in de Spaanse autonome regio Valencia, en is hoofdstad van de provincie Alicante. De stad telt ongeveer een 322.673 inwoners.
De Oude Stad (Casco Antiguo) is betrekkelijk klein. Ze ligt ingeklemd tussen de Rambla, een boulevard die op de plaats ligt van de vroegere stadsmuur, waar ’s avonds de plaatselijke ouderen een babbeltje komen doen. Langs de kant staan stoelen, je neemt er een en zet je bij een of ander groepje. Je kan ook aan “mensen kijken” doen. Iets verder zie je dan weer negers en Peruanen die je proberen te strikken “hun” merkproducten te verkopen.
De haven ligt aan de boulevard en de politie is alom vertegenwoordigd, maar het is nodig, want een inbraak in een boot werd verijdeld door de snelheid waarmee ze optraden. We zagen het juist gebeuren.
Het Kasteel van Santa Barbara (Castillo de Santa Bárbara), op de heuvel, is een complex van gebouwen en verdedigingsmuren op een 166 meter hoge heuvel, de Monte Benacantil, die hoog boven de stad uittorent en van op onze ligplaats prachtig is zowel overdag als ‘s avonds. Deze plaats werd al benut in prehistorische tijden. Men heeft er overblijfselen gevonden uit de Bronstijd, de kelto-iberische cultuur en de Romeinse tijd. De voorloper van de huidige vesting werd gebouwd door de Moren, einde 9e eeuw. De oudste delen van de huidige vesting stammen uit de 11e tot 13e eeuw. Ze werd ten tijde van koning Filips II van Spanje, tussen 1562 en 1580, verder uitgebreid. Tot in de 18e eeuw volgden nog meer verbouwingen en uitbreidingen. Het is een van de grootste kasteelcomplexen van het Middellandse Zeegebied. Tegenwoordig is het kasteel vrij toegankelijk. Tegen de helling van de heuvel is een park aangelegd, het Parque de la Ereta, en ook in het kasteelgebied zelf zijn er tuinen aangelegd. Daarnaast zijn hier enkele terrasjes en kiosken, tentoonstellingsruimten voor eigentijdse kunst, en een ontvangstruimte te vinden. Men kan door het park of over de vestingmuur naar het kasteel wandelen. Wij hebben alleen van op afstand genoten, want in zo’n hitte is de beklimming niet te doen. Ons voorbeeld werd gevolgd, want veel beweging was er niet.
De Oude Stad (Casco Antiguo) is betrekkelijk klein. Ze ligt ingeklemd tussen de Rambla, een boulevard die op de plaats ligt van de vroegere stadsmuur, waar ’s avonds de plaatselijke ouderen een babbeltje komen doen. Langs de kant staan stoelen, je neemt er een en zet je bij een of ander groepje. Je kan ook aan “mensen kijken” doen. Iets verder zie je dan weer negers en Peruanen die je proberen te strikken “hun” merkproducten te verkopen.
De haven ligt aan de boulevard en de politie is alom vertegenwoordigd, maar het is nodig, want een inbraak in een boot werd verijdeld door de snelheid waarmee ze optraden. We zagen het juist gebeuren.
Het Kasteel van Santa Barbara (Castillo de Santa Bárbara), op de heuvel, is een complex van gebouwen en verdedigingsmuren op een 166 meter hoge heuvel, de Monte Benacantil, die hoog boven de stad uittorent en van op onze ligplaats prachtig is zowel overdag als ‘s avonds. Deze plaats werd al benut in prehistorische tijden. Men heeft er overblijfselen gevonden uit de Bronstijd, de kelto-iberische cultuur en de Romeinse tijd. De voorloper van de huidige vesting werd gebouwd door de Moren, einde 9e eeuw. De oudste delen van de huidige vesting stammen uit de 11e tot 13e eeuw. Ze werd ten tijde van koning Filips II van Spanje, tussen 1562 en 1580, verder uitgebreid. Tot in de 18e eeuw volgden nog meer verbouwingen en uitbreidingen. Het is een van de grootste kasteelcomplexen van het Middellandse Zeegebied. Tegenwoordig is het kasteel vrij toegankelijk. Tegen de helling van de heuvel is een park aangelegd, het Parque de la Ereta, en ook in het kasteelgebied zelf zijn er tuinen aangelegd. Daarnaast zijn hier enkele terrasjes en kiosken, tentoonstellingsruimten voor eigentijdse kunst, en een ontvangstruimte te vinden. Men kan door het park of over de vestingmuur naar het kasteel wandelen. Wij hebben alleen van op afstand genoten, want in zo’n hitte is de beklimming niet te doen. Ons voorbeeld werd gevolgd, want veel beweging was er niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten